Marjolijn en Bastian wisten al een jaar terug dat zij hun ultieme trouwplek gingen zoeken in Spanje, want in Spanje werden ze verliefd, in Spanje verloofden zij zich(zo heet dat immers als je ten huwelijk bent gevraagd) en in Spanje wilden ze ook trouwen op 8-9-10!

Niet lang na ons eerste gesprek lieten ze mij weten dat het dakterras van een restaurant in Frigiliana (een echt wit dorpje in Andalusië) “de plek” zou worden.

Begin van dit jaar kwam ik vervolgens in contact met Marjanne en Lieuwe, die alles op hun Spaanse trouwlocatie in Vélez-Málaga al geregeld hadden, behalve een goede invulling voor de trouwceremonie. Gelukkig vonden ze mij en ik heb met veel plezier meegeholpen hun Spaanse trouwdag op 8-9-10 mogelijk te maken.

Er ging wat voorbereiding aan vooraf, want 2 huwelijken op 1 dag in Spanje, ga er maar aan staan. Gelukkig blijken de locaties nog geen ½ uur bij elkaar vandaan te liggen en kiezen M&B voor een huwelijk in de middag en M&L willen trouwen aan het begin van de avond.

Met mijn echtgenoot als (amateur)fotograaf vertrekken we een paar dagen eerder naar de Spaanse zon. Wat kan je daar aan de Costa’s mooie foto’s maken en genieten van het zonnige Spaanse leven met tapas en vinos. Wij verbleven in Frigiliana zelf en dat is echt een aanrader!

Dan breekt “DDay” aan, met meer dan 30 graden en een flink windje. Het is nog een hele klim naar de trouwlocatie van Marjolijn en Bastian, door alle smalle sfeervolle straatjes en trappetjes van Frigiliana. Maar meer dan de moeite waard, want wat een uitzicht!
Zodra de muziek aangaat en Marjolijn door haar vader wordt weggegeven op de tekst van Marco Borsato: ik hoor bij jou, beginnen bij de vrouwelijke gasten de tranen te biggelen(de moeder van de bruid had zich nog zo voor genomen om dat niet te doen). Het is wel te begrijpen, hoe bijzonder is het om een droom mee te maken, want dat is dit huwelijk zeker!

Met uitzicht op Frigiliana en de zee zeggen Marjolijn en Bastian JA en daarna wacht de Cava en de taart die ze mogen snijden met een echt zwaard, dat ze als huwelijkscadeau krijgen van het restaurant .

Toen konden wij weer alle trappetjes in de oude stad af (incl. de 5 trappen naar ons appartement) en na een snelle omkleedsessie, door naar hotel Cortijo Bravo in Vélez-Málaga.Want daar wachtte ons volgende bruidspaar eigenlijk nog best ontspannen. Uiteindelijk had het Spaanse hotelpersoneel heel goed begrepen hoe je een trouwplek sfeervol moet aankleden. Het enige wat uiteindelijk niet lukte was om de bruidstaart aan te snijden direct na de ceremonie, want dat gebeurd in Spanje echt pas na het tig-gangen diner ’s avonds laat. Maar zo ver is het nog lang niet, eerst komt Lieuwe met de bruidskindjes aan gelopen op muziek van Marco Borsato: ik hoor bij jou (nou, die had ik net ook al gehoord, wat hebben deze stellen veel gemeen) en dan wordt Marjanne weggeven door haar broer, die tevens getuige is en ceremoniemeester en toch alles onder controle heeft. Weer komen we zakdoekjes tekort, wat kan de liefde toch mooi zijn. Ik geniet stiekem net zo hard mee. De tijd vliegt voorbij, net zoals de trouwringen die door alle gasten worden doorgeschoven over een lint tot ze bij het bruidspaar zijn.

Na afloop is er opnieuw heerlijke cava met tapas (nee, de taart komt echt pas als toetje). Wij mogen gezellig aanschuiven aan een prachtige tafel en wat is het toch leuk dat iedereen in het wit is.

De avond wordt gevuld met zang en dans door een professionele Flamingogroep (in de wetenschap dat ook bij Marjolijn en Bastian genoten wordt van net zo’n authentieke dansgroep) en heel veel lekker eten en dat allemaal buiten met kaarslichtjes en sterren aan de hemel. Dit zijn echte Spaanse droomhuwelijken!

En nu ben ik weer terug op aarde geland en geniet na door deze ervaring met jullie te delen.
Trouwen in Spanje? Zeker doen!!!

ps 3x raden wie er toevallig in dezelfde vlucht naar Amsterdam zaten? Precies, mijn twee Spaanse bruidsparen

Tekst: Mariëlle Jongmans