Als hun ambtenaar keek ik wel even op van hun verzoek, maar op de dag zelf bleek dat zij helemaal gelijk hadden en dat trouwen in de wei, tussen de koeien, geweldig is!

Martijn is opgegroeid tussen die koeien en werkt met hart en ziel mee in het melkveehouderbedrijf van zijn vader. Judith kent Martijn nu drie jaar en begrijpt en deelt zijn liefde voor deze koeien, ooit in de toekomst hopen ze het bedrijf over te nemen. Ze komen beide uit hele hechte gezinnen, waar ik in mijn toespraak ook even bij stil mocht staan. Het is heerlijk als je goede herinneringen hebt aan vroeger en ik jullie ouders dan mag vertellen dat je volgens jullie zelf “keigoed” zijn opgevoed. Na meer dan 30 jaar huwelijk voor beide ouderparen, geven zij dan ook het goede voorbeeld.

Martijn en Judith hebben beide twee zussen (Martijn is écht omgeven door vrouwen) en deze vier zussen zijn op de trouwdag de getuigen. Ook met hen kan ik geweldige herinneringen ophalen, gekke spelletjes vroeger; de eettafelstoelen die een camper werden en waarbij het jongste zusje  “het broertje” werd en zij dan een flesje warme melk kreeg (leuk grote zussen ..).

Al die tijd staan we dus onder de stralende zon in het weiland op een vlonder bedekt met tapijt. Tussen de koeien en de gasten zat enkel een schrikdraadje en ze kwamen dan ook regelmatig even nieuwsgierig kijken en reageerden rustig op de indringers in hun wei. Tot het moment dat ik Martijn de grote vraag stelde: neem jij tot je echtgenote…. ? Na zijn JA kwam ook het antwoord uit de wei: BOE. (dat moet in koeientaal wel een instemming betekenen!)

Vlak voor het jawoord was er trouwens misschien nog wel het meest emotionele moment van de hele ceremonie. Als één van de weinige was ik op de hoogte van heel blij nieuws voor Judith en Martijn en voor ik de officiële trouwbelofte bij hen afnam, had ik voor hun gasten een klein gedichte dat alles zei:
Ik zag het in je ogen,
Ik las het in je blik.
Wij trouwen met z’n drieën;
Het wonder, jij en ik!
(Ik krijg weer kippenvel.)

Na afloop konden ze dus dubbel gefeliciteerd worden en dat gebeurde ook zeker. Na het ja in het weiland klonk hun ja die dag nogmaals tijdens een hele mooie viering in een prachtig kerkje en daarna was het ”party time”!

Judith en Martijn deden het mijns inziens helemaal goed op hun trouwdag. Zij kozen een plek die heel erg belangrijk en vertrouwd voor hen was en voelden ze zich daar dan ook helemaal op hun gemak. En het werd mede daardoor echt een trouwerij om nooit te vergeten. Dat was ook de reactie van hun gasten. Ik wil Judith en Martijn nogmaals heel veel geluk toewensen. Een mooie toekomst wacht hen samen met hun baby (en natuurlijk de koeien!).

Foto: Ron Moes

Mariëlle Jongmans is buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand en trouwambtenaar van www.bijzonderhuwelijk.nl. In haar werk maakt ze veel bijzondere huwelijken mee, die ze in haar columns vertelt.