Deze keer vind ik het leuk om over mijn eigen huwelijk te vertellen. Na 12 jaar samen en twee geweldige kinderen, (Ties 7jr. en Quenty 5jr.) ging het echt gebeuren en stapten Jacques en ik ook in het huwelijksbootje.

Tijdens een vakantie in Portugal, op een romantisch dakterras met uitzicht over een feëeriek  plein, kwam heel onverwachts de grote vraag. Ik zei natuurlijk volmondig JA. Het is heel bijzonder om als Weddingplanner opeens je eigen huwelijk te organiseren, maar op de dag zelf heb ik een professioneel ceremoniemeester ingeschakeld; er komt toch altijd heel veel bij kijken en ik wilde dat mijn vrienden ook optimaal van de dag konden genieten.

12 juni 2009 was een stralende dag. Boven stond ik te popelen om aan de trap-scène te beginnen en mijn schitterende jurk te showen. De tuin was feestelijk versierd met witte en zwarte tule linten en inmiddels waren de daggasten gearriveerd. Het was een heel ontroerend moment om mijn aanstaande met onze kinderen onderaan de trap te zien en onze familie en vrienden op de achtergrond. Buiten op het terras dronken we koffie met lekkere petit-fours (met J&P erop) en vertrokken daarna in een witte Amerikaanse cadillac cabrio richting de school van Ties en Quenty

Alle kinderen uit hun klas stonden ons op het schoolplein op te wachten. De kinderen waren erg onder de indruk en een jongetje zei “Oh, ik heb nog nooit een bruid in het echt gezien”. Ties in zijn jacquet en Quenty in een prachtig bruidsjurkje liepen ape trots over het schoolplein en deelde schattige tule buideltjes met hartjes snoepjes uit.
Vervolgens vertrokken we luid toeterend richting Kasteel de Hooge Vuursche waar de gehele dag zou plaats vinden. Ondertussen werd door een professioneel ceremoniemeester alles op de locatie in gereedheid gebracht. 
Wij hadden gekozen voor een black & white thema wat wij als een rode draad door onze huwelijksdag lieten lopen, zoals o.a. de uitnodigingen, bloemen, kleding en aankleding van de locatie.

Door een haag van gasten en luid geklap reden we de oprijlaan van het schitterende kasteel op. De versieringen buiten en binnen in het kasteel maakte het plaatje helemaal af. Het grote moment was nu heel dichtbij: de ceremonie! Op het nummer Liefde is als Sinterklaas werd ik door mijn vader weggegeven. Het was een hele speciale en persoonlijke ceremonie. Het uitspreken van onze ‘weddingvows’ tegen over elkaar maakte het extra persoonlijk, net als het geweldig optreden van onze zwager achter de piano met het nummer Blijf bij mij.
Tijdens de grote vraag aan de bruidegom viel er even een stilte (niemand wist wat er ging gebeuren). Jacques keek onze kinderen aan en die moesten hun toestemming geven; het was een hilarisch moment. Vervolgens hebben Ties en Quenty de ringen gebracht en mochten ze ook hun ’handtekening‘ in het trouwboekje zetten. Met het nummer Alles is liefde verliet iedereen de stijlvolle Parkzaal.

Buiten op het bordes met een geweldig uitzicht op de tuin met spuitende fontein werden we feestelijk onthaald. Het champagne glas werd geheven en we sneden de overheerlijke bruidstaart aan. Het bruidspaartje op de bruidstaart was van mijn ouders geweest. Wij hadden het in een modern jasje gestoken door het in een plexiglazen koker onder het toptaartje te plaatsen. Verder was de taart in de stijl van mijn trouwjurk gemaakt. De gasten genoten van heerlijke wijnen en sandwiches. Wij zijn zelf bij de gasten langs gelopen zodat ze ons konden feliciteren; zo hou je het lekker ongedwongen en informeel.
De kinderen hadden ook de dag van hun leven en vermaakte zich op een groot springkussen, met spelletjes en knutselmateriaal in de speelkamer, onder begeleiding van onze oppas. Helaas moest er een einde komen aan de borrel en was het tijd voor de fotosessie. De daggasten konden inchecken in hun hotelkamer op het kasteel om zich op te frissen voor het diner en wij hadden ook even een heerlijke ‘time out’.

Tijdens de borrel genoten we van de ondergaande zon op het bordes. Het was een fantastisch gezicht, de dames in het lang en de heren in smoking. Het diner vond plaats in de Fonteinzaal waar één hele lange tafel stijlvol was gedekt en natuurlijk in black en white stijl. Tussen de gangen door waren er ontroerende en komische speeches en een mooie dankspeech van ons voor onze ouders.

In de schitterende hal van het kasteel waren inmiddels alle gasten voor de black-tie party gearriveerd. Vanaf de vide en via de trap maakte wij met z’n vieren een swingende entrée op de snelle versie van Alles is Liefde, wat meteen de trend zette voor de rest van de avond. Wij genoten van alles en iedereen, het was nog mooier dan we ons hadden voorgesteld. Het feest vloog voorbij en voordat we het in de gaten hadden begon de band al ons laatste nummer te spelen: Angels van Robbie Williams.

Buiten liepen we langs onze gasten door een haag van fakkels en sterretjes naar onze bruidssuite. Het kasteel en de fontein waren helemaal uitgelicht en met de fakkels en sterretjes leek het wel het Sprookje van 1001 nacht.

De volgende ochtend hebben we heerlijk nagepraat met onze familie en vrienden
tijdens het ontbijt, één dag later zijn we op ‘honeymoon’ naar een voor mij nog onbekende bestemming vertrokken.......... het werd de romantische stad Florence.

Voor meer informatie of een vrijblijvend kennismakingsgesprek kijk op www.witenzo.nl (lid bwpn) Volg WITenzo op: twitter.com/witenzoweddings

Tekst: Pauline Vollrath