‘Dat we ooit terug zouden keren naar het land waar we ons hart aan hebben verloren stond als een paal boven water, maar in de praktijk komt zoiets er niet altijd even snel van. Door de drukte van het dagelijkse leven bleven wij onze wens vooruit schuiven. Parallel aan het toenemend verlangen weer terug te gaan naar Zuid-Afrika, groeide de wens en behoefte om te trouwen. Uiteraard is een traditionele bruiloft heel leuk, maar wij gingen ons steeds vaker afvragen of wij wel op die manier in de belangstelling wilden staan en de hele heisa wilden meemaken van de voorbereidingen tot de grote, vermoeiende dag zelf. Bovendien ga je in de meeste gevallen ook nog eens op huwelijksreis. Da’s dan twee keer een hoop gedoe!’

De droom ging beginnen
‘We zijn midden in de bush, onder een Marulaboom in het bijzijn van een kudde olifanten (inclusief drie jonge olifantjes) getrouwd. Verder waren een koor van Zuid-Afrikaanse zangeressen in authentieke kledij  – werknemers van de Private Game Reserve -, de staf van deze locatie en een heuse ‘Marriage Officer’ in safari outfit aanwezig tijdens ons jawoord. De naam van de accommodatie is Camp Jabulani – naar één van de olifanten – en is gelegen in Kapama Game Reserve nabij Hoedspruit en het welbekende Krugerpark. Via Johannesburg vlogen we naar Hoedspruit, waar een privé ranger met een open landrover klaarstond, die ons naar de plek van bestemming bracht. Bij aankomst stond de gastvrouw al klaar met warme doekjes ter verfrissing, met op de achtergrond de schitterende locatie. Onze droom kon beginnen…’

In de wilde natuur
‘Wij waren de dag van tevoren en op de dag zelf zo relaxed dat wij alles met betrekking tot de organisatie uit handen hebben gegeven. Zo heeft Fundisa Weddings alle belangrijke zaken op zich genomen. Yolanda van Fundisa heeft al het papierwerk geregeld, waarbij we alleen haar vragen moesten beantwoorden. Op de dag zelf hebben we nog genoten van een game drive (safari) met Armand, onze privé ranger. In de loop van de dag hebben we onze getuigen gevraagd. Mijn getuige was de charismatische olifantenmeester Paul, een 72-jarige blanke man uit Zimbabwe. Alexander koos voor ‘our friend’ Armand. Voordat de Marriage Officer langskwam om alles te bespreken, genoten we van een heerlijke lunch bereid door Rudolf, de uitstekende chef-kok. Nadat we alles hadden doorgenomen, hebben we gedouched, ons omgekleed en de corsage en het bruidsboeket in ontvangst genomen. Toen was het dan eindelijk tijd om –samen met de fotografe- in de landrover te stappen die ons naar de huwelijkslocatie bracht. Op dat moment voelden we beide de spanning stijgen. Toen we aankwamen stond het koor al te zingen en te dansen. We krijgen nog kippenvel als we eraan denken. Het was zo prachtig mooi en het deed ons met een traan beseffen dat dit alles speciaal voor ons in de wilde natuur was georganiseerd.’

Rondvliegende trouwringen
‘Het huwelijk had tal van Afrikaanse invloeden, waarvan een deel ook voor ons een verrassing bleek. Van tevoren hadden wij gekozen voor een ceremonie in het Afrikaans in plaats van het Engels en de daarbijbehorende ‘wedding gifts’. Dat is leuk, want dan hebben we meteen wat souvenirs, was onze gedachtegang. De keuze voor ‘wedding gifts’ bekende dat we daarmee kozen voor een traditionele Zuid-Afrikaanse ceremonie, hetgeen wij van te voren helemaal niet wisten. Tijdens de ceremonie was het de bedoeling dat wij elkaar geschenken gaven en er steeds een belofte bij uitspraken. Zo kwam het dat Eva al na vijf minuten in een kleurrijke zware deken stond in 37 graden en ik een koperen armband kreeg en een slokje (warm) bier moest drinken uit een aardewerken potje. Vervolgens kreeg Alexander de ringen in een mandje aangereikt door Jabulani de olifant. Die vond het echter nodig om te zwaaien met het mandje, waarop de ringen er uit vlogen en in het zand belandden. Iedereen was in paniek en wij moesten alleen maar lachen. De tweede keer ging dit overigens gewoon goed. Het was heel mooi, ontroerend en heel serieus, maar ook hilarisch voor ons. Achteraf hebben wij ook veel lol gehad en dan voornamelijk om die deken en de rondvliegende ringen!’

Bijzonder bruidsboeket
‘Het exotische bruidsboeket was prachtig! Wij hadden hier van te voren weinig over kortgesloten. Het boeket bestond uit oranje Protea’s (zijn lokale bloemen) met hieromheen zwarte parelhoenveertjes met witte stippen. De kleur van het bruidsboeket bleek – toeval bestaat niet – volledig te matchen met de lipstick van Eva! Overal waar we even stopten, stonden vervolgens boeketjes in dezelfde samenstelling. Zoals ook in de – op dat moment drooggevallen - rivierbedding bij de main lodge, waar de chef kok klaar stond met een bruidtaart en champagne.’

Linnen bruidskleding
‘Wanneer je kiest voor een bruiloft in de bush en daarna ook nog eens op een olifant moet klimmen, is het niet slim moeilijk te gaan doen met een witte bruidsjapon en een trouwpak. Natuurlijk wilde ik wel een beetje charmant op de olifant klimmen en dat is gelukt. Wij voelden ons prima in onze linnen outfits en ook olifantenmeester Paul was zichtbaar opgelucht toen hij onze trouwkleding zag.’

Vakantiekaartjes versturen
‘De keuze om echt met z’n tweeën te trouwen was een bewuste keuze. Beide families gunnen ons alles en stelden geen eisen aan onze huwelijksdag. Op de dag zelf hadden we echt het gevoel dat ze dicht bij ons waren en dat hebben we nog steeds. Aangezien onze aanpak toch al niet traditioneel was, hebben we besloten ook geen receptie in Nederland te houden. We drinken met familie en vrienden zowel een borrel in onze stamkroeg in Rotterdam als in Stavoren voor onze Friese vrienden en bekenden.’ Eva en Alexander zijn namelijk enige tijd geleden van Rotterdam naar Friesland verhuisd. ‘De families hebben we uitgenodigd voor een diner ter gelegenheid van het huwelijk, waarbij we al genietend de foto’s en dvd’s laten zien en toelichten.’

‘Alleen familie en zeer close vrienden hebben wij van te voren ingelicht. Vanuit Camp Jabulani hebben we iedereen op de hoogte gebracht middels een traditionele vakantiekaart met olifant, waarin we schreven dat we genoten van de vakantie en de dag ervoor waren getrouwd in de bush. De kaart nodigde meteen uit voor eerdergenoemde borrels. De eerste borrel is inmiddels geweest en dat was ontzettend leuk. We hebben met volle teugen van familie, vrienden en de feestelijke borrel genoten. Hoe stil wij de bruiloft van te voren ook hadden gehouden, hoe meer aandacht deze na afloop kreeg!’

Fundisa Weddings
Zuid-Afrika heeft ook het hart van Yolanda Trietsch - eigenaresse van Fundisa Weddings – gewonnen. Haar jarenlange voorliefde voor Zuid-Afrika resulteerde enkele jaren geleden in een emigratie naar Stellenbosch, nabij Kaapstad. ‘Natuurlijk wilde ik iets doen met mijn kennis over het land, mijn ervaring, mijn perfectie in het werk en het enthousiasme in het organiseren van bijzondere reizen. De start van Fundisa Weddings kon niet lang uitblijven en al snel was het eerste bruidspaar een feit.’ Inmiddels is Yolanda weer terug in Nederland en runt ze het bedrijf vanuit Amerfoort. Dat Zuid-Afrika erg populair is, blijkt wel uit de vele tientallen bruidsparen die via Fundisa Weddings getrouwd zijn. Hieronder een greep uit de reacties van enkele van ‘haar’ bruidsparen!
www.fundisa-weddings.nl