Ruud is de echtgenoot van weddingplanner Brigitte van Rijn, van ‘De Griekse bruiloft’.

Vandaag, de dag na de bruiloft…. uitrusten, hmmmm....; weet niet of dat gaat lukken. Vandaag ook de dag om de papierstroom af te handelen en de laatste dag om ten dienste te zijn voor het bruidspaar en mijn vrouw… dus even doorbijten. Tussendoor moet ik even opmerken dat het gebruiksgemak van de IPad ongelofelijk is. Zonder je labtop mee te sjouwen ben je in staat overal bij de grotere winkels en/of hotels gratis in te loggen en je mail of andere belangrijke boodschappen te lezen en daar waar nodig te reageren. Dit in tegenstelling  tot ons burgerlijk Nederland waar veelal geld wordt gevraagd om gebruik te maken van wifi. Moet toegeven, dat ik dit niet had verwacht.

Maar terug naar de dag van gisteren. Zoals gezegd had Brigitte een extra busje gehuurd om de gasten (14) van locatie naar locatie te brengen. Gelaten volgde ik mijn vrouw naar het verhuurbedrijf om mijzelf als chauffeur aan te bieden. Nu moet ik opmerken dat het verhuur bedrijf bestaat uit vriendelijke mensen (eigenaar) en heksen. Zo ook troffen wij Eukalipta die vindt dat zij, ongeacht haar voorafgaande commerciële trainingen, volkomen stoïcijns een grote mond moet geven. Houdt haar zonnebril op en ziet zichzelf als employé van de maand. Das pech. Ze treft een echte ‘ram’ die de Griekse taal volledig beheerst tegenover zich en die vanwege de tijdsstress graag op heksen jacht gaat.
Omwille van de vlotte afwerking besloot de eigenaresse om de zaak verder af te handelen met Brigitte. Verstandig besluit. Zaak afgehandeld.

Hup 1 2 3 mijn snor opgeplakt en met een pakje Camel sigaretten op weg naar de bruid en bruidegom. Nou je herkent de menigte van veraf. Zij die direct bij de bus verzamelen, wie weet worden zij vergeten, en de geduldige gasten die meerdere malen vragen "waar gaan wij naartoe" en “moeten we hiermee”…. We blijven Nederlanders nietwaar.
Iedereen in de bus op weg naar Cameo eiland, dé trouwlocatie van Zakynthos. Kreeg de opdracht mee om rustig te rijden daar het bruidspaar eiland had gehuurd vanaf half vijf en de klok sloeg vier op dat moment. Een oude knorrige Griek van over de 80 verhuurt het eilandje per uur,  maar vertelt zijn badgasten niet dat zij jas (lees: handdoek)en tas moeten pakken omdat er een trouwceremonie volgt. Met als gevolg dat iedere eilandhopper met enig mokken het eiland verlaat. Zag zelden zulke vrolijke gezichten richting bruidspaar. Vanzelfsprekend met een vertraging van een half uur, hetgeen ons later op zal breken. Tot half zes werd ons meerdere malen gezegd dat ook wij het eiland moesten verlaten voor half zes maar goed het ene Hollandse oor in en het andere Griekse oor uit….

De ceremonie was zoals verwacht,  zakelijk maar ook oog voor detail. De fotograaf, een kopie van Mouselini. Het is bijzonder prettig om alles vanaf de zijkant te observeren zeker als de fotograaf denkt dat Brigitte de rol van assistent fotograaf krijgt toe te bedelen. Na twee opdrachten, althans twee pogingen, deed hij het onder protest maar zelf. Plots actie op het eiland.
De nichterige portier schreeuwt dat wij moeten opschieten daar de volgende bruid er al weer aankomt. Das pech nu komt er een Nederlandse rekenmeester bovendrijven die zegt:" 1,5 uur is 1,5 uur!!
De taart naar binnen gewerkt en op weg naar de taverna alwaar een Griekse dans, begeleid door traditionele muzikanten een avondvullend programma verzorgen. De lange houten pier moet er vanaf boven hebben uitgezien als een onverstoorbaar mierenpad daar beide bruiden elkaar passeerden gevolgd door hun gasten.

De Griekse taverna (oudste van het eiland) deed zijn reputatie eer aan. Bij het zien van de muzikanten moest een ieder aan Eddie Christianie denken. Beide overschreden ruimschoots de 150 jaar. Maar gezien hun leeftijd moesten zij beschikken over een waanzinnig repertoire. Het eten was zoals gewend Griekse overvloed zonder een euro te bezuinigen. Na lang wachten verschenen de dansers. Het duo Kwik en Flupske deed het beter. De een volledig in een correct dans outfit de ander de Bassie van het eiland. Alleen de pompoenen waren gelijk. Zelfs zijn naamkaartje was hij vergeten van zijn bedrijfskleding te halen. Kortom brullen.

Het getuigt van een groot improvisatie vermogen om een avondvullend programma te organiseren. Het is typisch Grieks om op alles “Nè” te zeggen ondanks het ontbreken van enig agenda. Niets wordt genoteerd maar toch uitgevoerd. Uit alle delen van het eiland worden relaties gebeld (volgens mij pas op de dag zelf) om de gemaakte afspraken na te komen.

En geloof het of niet men komt allemaal, het zijn Grieken die graag iets doen voor andere mensen die Grieken zijn of Griekse taal machtig zijn.. Het feest zou aflopen zijn rond midden nacht maar ook dat tijdstip is niet gehaald.  Moe, getrouwd en gelukkig gaat het bruidspaar (veel te laat) naar bed. Om de nacht niet eenzaam door te brengen krijgt het bruidspaar een met Raki gevulde Spa fles ( 2 liter) mee. De huurauto wordt ingeleverd met de sleutels in het contact (tja het is een eiland dus wie neemt er een huurauto mee van ‘The George’ van Zakynthos? Geweldig is het om in Griekenland te zijn.


Ruud van Rijn