TROUW-ABC / Column: Nanni - Mijn probleem

Vorig jaar kreeg ik een brief van een bruid, waar ik echt stuk van was.

Natuurlijk gebeuren er nare dingen. Verlovingen gaan uit, er wordt ruzie gemaakt, een familielid overlijdt, je verzwikt je enkel of breekt een pols allemaal redenen om een bruiloft op te schuiven en soms zelfs af te zeggen. Daar krijgen we zo nu en dan, gelukkig niet al te veel, mee te maken.

Maar als je een briefje krijgt van: ‘maak alsjeblieft mijn bruidsjurk gauw af…

Liever vandaag nog dan morgen, want we trouwen in het ziekenhuis, mijn lief ligt op sterven en graag willen we daar toch door de ziekenhuispredikant getrouwd worden…’ Dan schrik je wel even. Ik pakte meteen de telefoon en belde. Ik kreeg haar vader aan de lijn en kon bijna wel mee huilen. Of de japon morgen af kon zijn?

We hebben alles verzet, bruiden afgebeld en hen kort uitgelegd wat het probleem was. Iedereen schrok zich wezenloos natuurlijk en we zijn aan de slag gegaan. De volgende morgen om half elf was hij klaar, vader kwam hem halen en trok hem bijna uit mijn handen. Weg was hij…

Daarna niets meer.

Helemaal niets.

Geen bedankje,

Geen bericht, geen enkel teken.

Hij was nog niet betaald.

Laat maar even gaan, zei ik tegen mijn secretaresse. We zullen er wel eens van horen.

Niet dus. Na drie maanden vond mijn medewerkster het welletjes en zei: ‘Ik bel gewoon op en vraag vriendelijk hoe het met haar is en dan zien we wel verder vind je niet? Om nou meteen een aanmaning te sturen… dat nou ook wat toch?’

Zo gezegd, zo gedaan.

Tja, en dan.. Dan verlies je toch je geloof zo nu en dan in de mensheid. Haar doodgewaande, stervende aanstaande man nam op en zei dat het erg goed met hun ging. Ziek? Hij was nooit ziek geweest. Tja, de auto was total los gereden, dat kan gebeuren. Moest de jurk nog betaald? Nou daar wist hij niks van.

Hoorn op de haak. Zwijgend keken we elkaar aan, eerst verbaasd, toen boos en toen cynisch lachend: wat een supertruc!!

Je begrijpt dat werd een incassoprocedure. Dat is allemaal voor ons goed gekomen daar niet van, maar dat je hier een cynisch mens van kan worden is te begrijpen. We waren perplex. Werkelijk. Want wie was nou trouwens die vader???

Nanni van Milligen