Dit is slechts 1 van de uitspraken uit het interview dat we met Daphne Deckers hadden over haar huwelijksdag. Hier onder lees je meer...

Ben jij verrast met een romantisch huwelijksaanzoek?
“Ja en nee. We reden terug naar huis na de begrafenis van de Nederlandse tennisser Menno Oosting, een vriend en collega van Richard. De begrafenisdienst was in dezelfde kerk als hij een paar jaar daarvoor was getrouwd. Daar waren we over aan het praten. We waren allebei geëmotioneerd en beseften dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Richard moest meteen door naar Schiphol, want hij stond in de finale van een toernooi in Londen. Hij was voor Menno op en neer gekomen. En opeens keken we elkaar aan en zeiden eigenlijk tegelijkertijd: zullen we ook gaan trouwen? En dat was het. De aanleiding was dus niet bepaald romantisch, maar zo’n begrafenis deed ons wel beseffen dat we voor altijd bij elkaar wilden zijn.”

Wat herinner je het meest van jullie huwelijksdag?
“De vermoeidheid. Al die emoties, de mensen, de cadeaus, het feesten, het eten… en ’s nachts inpakken voor de huwelijksreis. We hadden zelfs per ongeluk een aantal onderdelen van het enorme servies
dat we van alle feestgangers hadden gekregen in de kartonnen dozen bij het oud papier gezet. Zó moe waren we. Gelukkig kregen we dat weer terug van de mensen die in het dorp het oud papier ophalen!”

Wat droeg jij zelf op de grote dag?
“Mart Visser had een prachtige trouwjurk voor me gemaakt, die uit twee delen bestond: een avondjurk voor het feest en overdag droeg ik daarover een kanten “jasjurk” (Mart zal me wel  wurgen dat ik het allemaal verkeerd omschrijf) en een heel lange sluier. De robe is later nog in een Haags museum te zien geweest, in een tentoonstelling over Mart’s werk. Dat was wel wonderlijk, om je eigen trouwjurk als museumstuk te zien, helemaal uitgelicht en aangestraald.”

Jij hebt ‘alles is liefde’ wel eens gebruikt om jouw huwelijk met Richard te typeren. Voelt dat na zoveel jaar huwelijk nog steeds zo?
“Ik ben alleen maar meer van hem gaan houden. We hebben samen al zoveel gedaan, gezien, gereisd en gelachen. Richard lijkt misschien een rustige man, maar hij is erg grappig en adrem. En sportief! Daardoor heeft hij geen kantoorbuik, maar nog steeds zo’n prachtige sixpack. Mannen moeten niet vergeten dat vrouwen óók visueel zijn ingesteld; ze zien net zo graag dat hun man goed in zijn lijf zit!”

Je gebruikt nog steeds je meisjesnaam ‘Deckers’. Een bewuste keuze?
“Ja, van Richard. Onze kinderen heten ook Deckers, dat vond Richard een mooie geste naar mij toe én er is maar een familie Krajicek in Nederland, dus dat vond hij niet bepaald anoniem om mee op te groeien. Ik vind het trouwens raar dat je als vrouw je naam verliest als je gaat trouwen. Hoezo   Krajicek-Deckers? In Amerika zou het Deckers-Krajicek zijn, en   dat is ook veel logischer. Je blijft jezelf, met toevoeging – en    níet andersom!”

Wat is volgens jou het geheim van een geslaagd huwelijk?
“Mond-op-mond beademing, haha… Nee, serieus, seks is een prima bindmiddel. Niks zo erg als de infameuze broer-zus-relatie. Het is belangrijk om speciaal voor elkaar te blijven, aantrekkelijk, bijzonder. Toen je verkering had, trok je altijd je mooiste jurkje aan om hem te zien. Die moeite moet je blíjven doen – en hij ook. Een aardig gebaar, een lief complimentje, een ontbijtje op bed… Het kost allemaal niks, maar doet wel wonderen. Mijn oma zei altijd: “Vóór je huwelijk moet je je ogen goed openhouden en daarna half dicht.” Je moet niet op alle slakken zout leggen, zo perfect ben je zelf namelijk ook niet.””

Is het als schrijfster van diverse bestsellers niet eens tijd een boek over het huwelijk te schrijven?
“Nou, daar heb ik wel al vaker over nagedacht. Ik wil graag een boek schrijven over gelukkig zijn, dat het makkelijker is dan je denkt, maar waarschijnlijk ook in andere dingen zit dan je denkt. Maar het huwelijk… hmmm, misschien zet je de zaak dan wel onbedoeld op scherp. Kim Cattrell (Samantha uit Sex and the City) heeft samen met haar man een boek geschreven over een goed huwelijk en goede seks – en prompt gingen ze scheiden!”