Hoge hoed?
‘Vroeger had ik nooit zo’n hoge pet op van twee mannen die persé met elkaar wilden trouwen. De bevestiging dat je gewoon van elkaar houdt en de rest van je leven met die ander wil delen was voor mij genoeg. Tijdens een vakantie ging het toch kriebelen en voor we het wisten pakten we het steeds groter aan. Uiteindelijk zijn we 12 augustus 2006 getrouwd. Deze datum was precies 4 jaar en 4 maanden na onze eerste ontmoeting.’

Gewoon op de Vespa
‘Het daggedeelte hebben we bewust heel intiem en ingetogen gehouden met alleen naaste familie, vrienden en getuigen. Alle gasten kwamen samen bij mijn schoonouders en met elkaar genoten we van de prachtige versiersels en al het lekkers dat voorbij kwam. In deze huiselijke sfeer kregen alle gasten - inclusief enkele overgevlogen vriendinnen en familieleden uit het buitenland - de kans kennis met elkaar te maken. Hierna vertrok iedereen in een lange stoet naar de locatie waar Bas en ik later op onze Vespa aankwamen en onthaald werden met een groots applaus. De ambtenaar van de burgerlijke stand was een fijne man die niet al te lang van stof was en middels zijn woordkeuze precies onze gevoelens wist over te brengen in een mooie en persoonlijke huwelijksvoltrekking.
De dag kon al niet meer stuk, maar toen vrienden Tony Neef en Birgitte Nijman opeens verschenen en het liedje ‘Eres tu’ speciaal voor ons zongen was de verrassing compleet! Wij wisten namelijk niet beter dan dat ze in verband met een optreden niet aanwezig zouden zijn.’

Proost!
‘Normaal gesproken drink je champagne nadat je getrouwd bent, maar speciaal voor ons stond er na de ceremonie een bokaal met allemaal Flügel’s (energiedrankje met wodka in shootervorm) klaar. Die Flügel’s hebben alles te maken met onze eerste ontmoeting tijdens een onvergetelijke wintersport vakantie. Samen met goede vriendin Sabine Koning (actrice in GTST) belandde ik in een après ski bar en daar zag ik Bas aan de bar staan. Ik vond hem vrijwel meteen leuk, maar durfde geen contact te leggen. Na een tijdje besloot Sabine het ijs te breken en zette een aantal van deze drankjes op de bar neer. En dat werkte!

Voetjes van de vloer
‘Na de ceremonie ging de muziek aan en gingen de voetjes van de vloer, aangezien de meeste gasten wel dansfanaten zijn. Tegelijkertijd trapten de kinderen buiten een balletje, mede dankzij het prachtige weer. Het Italiaanse restaurant waar wij iedere week komen, verzorgde de catering voor alle gasten. Mijn gelukzalige gevoel zorgde voor een ‘natural high’. Ik was zo ontzettend blij, het was mooi weer, iedereen was vrolijk en alles liep goed.  ’s Avonds was het tijd voor een spetterend feest met de naam Colourful. De gasten verschenen in de mooiste gele, oranje en paarse outfits en iedereen ging tot in de vroege uurtjes uit z'n dak. Zelfs mijn oma van 81 en kleine neefjes genoten met volle teugen.’

Zonder getuigen geen huwelijk
‘Wij waren in de veronderstelling dat we ieder drie getuigen mochten hebben en dat kwam goed uit want zowel ik als Bas wilden onze drie beste vriendinnen als getuigen. Feikje de Gooijer, Sabine de Koning en Anouk Smulders-Voorveld (met wie ik veelvuldig samenwerkte in Amerika en uitgroeide tot een innige vriendschap) hebben een speciaal plekje in mijn hart. Deze intieme vriendschappen, waarbij zij alles van mij weten en andersom, zijn erg waardevol. Deze dames zijn voor mij even belangrijk vandaar dat ik met de gemeente om de tafel ben gegaan toen bleek dat niet drie maar twee getuigen het standaard bleek te zijn.’

Fashion victims
‘Ik ben zelf erg van de kleur wit en als visagist probeer ik er ook altijd fris en fruitig bij te lopen. Op onze huwelijksdag droeg ik een wit Hugo Boss pak, een groene Ralph Lauren blouse, groene Lacoste sokken en een groen/oranje stropdas, waarbij de kleur ook weer terugkwam in mijn riem en manchetknopen. Bas droeg een prachtig zandkleurig jasje met lichtere broek – beide van Corneliani - met hieronder een zeegroen shirt en donkerbruine Tod’s.’ Op de vraag of Tom zijn haar die dag zelf heeft gedaan, moet hij lachen. ‘Ik heb het gewoon gewassen en in een staart gedaan, privé draag ik het eigenlijk altijd zo’.  

Relaxen op zijn Arubaans
‘De huwelijksreis naar Aruba was heerlijk relaxed. Mijn broer bracht ons de nacht na het huwelijk naar Schiphol. Hier werden we door hem verrast met een aantal afgedrukte trouwfoto’s: zo konden we op onze honeymoon al genieten van enkele mooie kiekjes. Op Aruba hebben we eigenlijk alleen maar zitten kletsen en genoten van alles wat het eiland te bieden heeft.’

(Uit magazine Trouwen 19.2 ; december/januari/februari 2007/2008)